Hırıltı Ne Zaman Tehlikeli? Sessizliğin Ontolojisi Üzerine Felsefi Bir Deneme Bir filozofun kulağı bazen sözcüklerden çok seslere duyarlıdır. Çünkü her ses, varoluşun bir yankısıdır. Hırıltı, bu yankılar içinde en tedirgin edici olanlardan biridir; çünkü hem yaşamın sürdüğünü hem de bir şeylerin aksadığını aynı anda bildirir. Hırıltı ne zaman tehlikeli? sorusu, yalnızca bir tıbbi merak değildir; bu soru, insanın kendi varoluşunu, bedenin kırılganlığını ve bilginin sınırlarını sorgulamasına vesile olur. Bu yazıda, hırıltıyı yalnızca bir solunum sesi olarak değil, varlığın çatlaklarından sızan bir metafor olarak ele alacağız. Etik, epistemoloji ve ontoloji perspektiflerinden bakarak “tehlike”nin ne anlama geldiğini tartışacağız. Epistemolojik Bir Sorgu: Bilmek…
8 Yorum