Bir Bardak Çayın İçinde Başlayan Hikâye Kayseri’de akşamlar biraz sert olur. Rüzgâr sokak aralarına girince insanın içine de girer sanki; düşünceleri dağıtır, geçmişi yoklar, geleceği ise biraz aceleci yapar. Ben 25 yaşında, kendi halinde biriyim. Günlük tutmayı severim. Bazı günler yazdıklarımı bile okumaya cesaret edemem, çünkü içimde biriken şeyler bazen kâğıda sığmayacak kadar ağır olur. O gün de öyle bir gündü. Şehirdeki en eski alışkanlığım, yalnız kaldığımda bir çay ocağına oturup saatlerce insanları izlemekti. Herkesin bir telaşı, bir derdi, bir gülüşü vardı. Ama en çok dikkatimi çeken şey hep aynıydı: elinde çay bardağı olan insanların yüzündeki kısa süreli durgunluk. İşte…
Yorum Bırak